1027 - ( 3 ) يونس با واسطه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « انسان سوگند داده نمىشود مگر به علمش و سوگند ، واقع نمىشود مگر به علم سوگند داده شود يا سوگند داده نشود . » باب 26 حكم سوگند بر انجام واجب و ترك حرام 1028 - ( 1 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء قسم‌ها و نذرها سؤال كردم كه دربارهء اطاعت از خداست . امام عليه السلام فرمود : آنچه را در راه اطاعت خدا بر خود لازم كند ، بايد انجام دهد ، پس اگر چيزى از آن را براى خود لازم كند و سپس انجام ندهد ، بايد براى سوگندش كفّاره دهد ولى آن سوگندى كه در نافرمانى خداست ، اثرى ندارد . » 1029 - ( 2 ) زراره از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هر كار سودمند دينى يا دنيوى كه بر آن سوگند ياد كنى ، در آن چيزى بر عهدهء تو نيست و تنها در سوگندى كفّاره بر عهدهء توست كه بر ترك نافرمانى خدا سوگند ياد كنى و سپس آن را انجام دهى . » 1030 - ( 3 ) زراره از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هر كار سودمند دينى يا دنيوى كه بر تركش سوگند ياد كند ، كفّاره بر او نيست و تنها كفّاره در آن است كه شخصى سوگند ياد كند كه به خدا سوگند ، زنا نمىكنم ، به خدا سوگند ميگسارى نمىكنم ( به خدا سوگند دزدى نمىكنم ) به خدا سوگند خيانت نمىكنم و همانند آن و گناه نمىكنم سپس انجام دهد ، پس كفّاره بر عهدهء اوست . »